Dit wil ik nog even kwijt

 

Ja, ik ken helaas De Vries meer en beter, dan mij lief is.
 
Hierbij een 2de open brief n.a.v. zijn interview in de Dockumer Courant.
 
De kranten willen het toch niet plaatsen.
 
Met vriendelijke groet.

 

 

Ik had mij nog maar net uitgelaten over mijn ergernissen over het interview van Jentje de Vries in de “Fryslan” of het volgende interview kondigde zich alweer aan in de “Nieuwe Dockumer Courant”. In eerste instantie, dacht ik “laat maar lullen”, maar uiteindelijk heb ik toch nogmaals de moeite genomen om de irritaties te benoemen.

 

Het huis waarin zij wonen draagt de naam veni, vidi, vici. Deze naam is een uitspraak van de Romeinse keizer Julius Caesar. Hij was een heerser en een groot man, maar zeker geen lieverdje. De uitspraak betekent: ik kwam, ik zag en ik overwon. Ik kan niet van toeval spreken, als in dit huis een man woont, die in de buitenwereld vaak een heersend karakter laat zien. Iemand met een grote mond, die geen leugens schuwt en die weinig rekening houdt met de kwetsbaarheid van mensen. Terwijl hij zelf heel kwetsbaar overkomt door zijn snelle irritatie en niet openstaat voor kritiek.

 

Jentje vertelt in het interview, dat hij het meest geniet in hun woonplaats, van het sociale leven. Maar het zou nog een stuk aangenamer worden voor velen en zeker ook voor hem, als hij zich ook wat socialer ging opstellen.

 

Op de vraag “wat zou u doen met een miljoen?” wordt gezegd: “Hierover zijn hele mooie fantasieën te bedenken, die vaak verrassende ideeën opleveren, maar wij hebben geleerd “Gij zult niet begeren”, dus wij laten het voor dit moment bij fantasieën”. Ik vind dit een vreemd antwoord. Gij zult niet begeren, is meer bedoeld voor je naaste, de medemens en heeft weinig te maken met een miljoen of de besteding ervan. Tenzij je het op een mensonvriendelijke manier binnen wilt halen / wilt besteden.

 

Ik hou niet van het oppervlakkig vasthouden van regels en de essentie ervan te missen. Goed gedrag moet uiteindelijk uit het hart komen en niet alleen uit de regel. Want dan is het kwartje nog niet helemaal gevallen. Hier is compassie en empathie voor nodig! Een oprecht, luisterend hart met belangstelling en goede bedoelingen. Nog meer irriteer ik mij, wanneer regels worden uitgesproken om “mooi weer” te spelen en om vertrouwen te winnen, terwijl er steeds weer genadeloze leugens worden uitgesproken.

 

Bij de vraag “welke droom wilt u nog realiseren?” staat in de laatste regels geschreven: “Daarnaast willen wij bij Van Buren Bouwmaterialen in ongeveer 10 jaar realiseren, wat wij in 30 jaar bij de vorige werkgever hebben gerealiseerd. Dit komt bij mij over, alsof hij zijn frustratie richting de vorige werkgever wil laten voelen en hun nog even een mes in de rug wil steken. De frustratie “die in zijn ogen” altijd door een ander is aangezet.

 

Toen ik dit stukje las, vroeg ik mij gelijk af, of hij dan misschien 20 jaar heeft zitten te duimdraaien. Maar dat zal wel niet, want daar is hij te prestatiegericht voor. Enige uitleg was wel op zijn plaats geweest.

 

Ook mis ik het woord “medewerkers” in dit stukje, die nodig zijn geweest en ook nodig zijn om Jentjes droom te kunnen realiseren.

 

Bij de vraag “dit wil ik nog even kwijt”wordt gezegd: Deze oproep wordt al snel moraliserend en dat willen wij niet, maar om toch een antwoord op de vraag te geven:”Zeg wat je doet en doe wat je zegt”. Deze slogan vind ik niet bij hem passen, omdat hij zelf nogal wat aflult (afpraat). Ook vraag ik me af, wat er mis is met moraal, zolang het maar niet te ver doorslaat en mensen de schijn op gaan houden. Net zoals vrijheid ook niet te ver moet doorslaan, zodat het anderen en soms jezelf schade toebrengt. Dit wilde ik nog even kwijt.